Verslag meewerkgroep 3 september: Van meepraten naar samen waarmaken
Hoe zorgen we ervoor dat inwoners niet alleen worden gehoord, maar blijvend onderdeel zijn van de verandering die we samen willen realiseren?
Tijdens de Meewerkbijeenkomst van 3 september ging de Meewerkgroep van Mentaal Gezond Zuid-Limburg hierover in gesprek met Thom van Lierop (PsyZorg), Fanny Drenthe (gemeente Sittard-Geleen), Glenn Schreurs (CZ) en programmamanager Edwin Leutscher. Vanuit verschillende rollen en invalshoeken werd gekeken naar wat nodig is om de beweging naar een mentaal gezonder Zuid-Limburg verder te brengen. In kleine groepen ontstonden open gesprekken over onderwerpen die voor de Meewerkgroep belangrijk zijn: ervaringsdeskundigheid binnen het Uniform Instroommodel, het verschil tussen plannen en de soms weerbarstige praktijk, de invloed van financiering op de kwaliteit van de transformatie en het behouden van wat nu wordt opgebouwd voor 2028 en daarna.
Juist het samenbrengen van verschillende ervaringen en inzichten bleek waardevol. Niet alleen praten óver inwoners, maar met inwoners onderzoeken wat werkt, wat beter kan en wat blijvend aandacht nodig heeft.
Fanny Drenthe, gemeente Sittard-Geleen:
“Wat ik waardevol vind aan de Meewerkgroep, is dat we verschillende werelden bij elkaar brengen. Vanuit de gemeente kijken we naar beleid, samenwerking en wat we structureel kunnen organiseren, terwijl inwoners ons laten zien wat daarvan in de praktijk daadwerkelijk wordt ervaren. Juist die verschillende inzichten hebben we nodig. We moeten met elkaar in gesprek blijven, ook als het schuurt, en steeds opnieuw de verbinding maken tussen wat we bedenken en wat inwoners nodig hebben. Want uiteindelijk is dát waar deze transformatie over gaat: dat inwoners in hun dagelijks leven merken dat we het anders en beter organiseren.”
Maud Coumans, lid Meewerkgroep:
“Ik vind het belangrijk dat we niet alleen vanuit plannen en systemen kijken, maar juist bottom-up: vanuit wat inwoners ervaren en nodig hebben. Door ervaringen te delen en echt naar elkaar te luisteren, gaan we elkaar beter begrijpen. Ervaringsdeskundigheid krijgt gelukkig steeds meer een plek, maar het is belangrijk dat die stem blijvend wordt meegenomen. Niet één keer ophalen wat inwoners vinden, maar met elkaar in gesprek blijven en laten zien wat er met onze inbreng gebeurt. Alleen zo brengen we plannen en praktijk dichter bij elkaar en maken we samen de verandering waar.”
Wat nemen we mee?
De gesprekken leverden duidelijke aandachtspunten op. Ervaringsdeskundigheid krijgt steeds meer vorm, maar moet een structureel onderdeel van de beweging worden. Verandering vraagt bovendien om bottom-up werken: niet alleen denken vanuit plannen en structuren, maar beginnen bij wat inwoners en professionals in de praktijk zien, ervaren en nodig hebben.
Een gedachte uit de groep vat de kracht daarvan mooi samen: “Het delen van ervaringen kan helend en transformerend zijn – voor jezelf én voor een ander.”
Preventie vraagt om meer aandacht, in het bijzonder bij jeugd. De gesprekken maakten daarnaast duidelijk hoe belangrijk het is om verschillende inzichten bij elkaar te brengen. Elkaar uitleggen waarom je bepaalde keuzes maakt, ervaringen delen en proberen de wereld van de ander te begrijpen, helpt om gezamenlijk verder te komen.
Er is tegelijkertijd een duidelijke honger naar meer gesprekken. Meer onderwerpen samen bespreken, meer ruimte voor wat er in de praktijk gebeurt en blijven praten over wat nodig is om de ingezette beweging na afloop van het transformatieplan voort te zetten.
Ook cijfers en monitoring kwamen ter sprake. Cijfers zijn belangrijk, maar vertellen niet het hele verhaal. De betekenis achter de cijfers en de ervaringen van inwoners en professionals zijn minstens zo belangrijk om te kunnen beoordelen of de transformatie daadwerkelijk verschil maakt.
Van inbreng naar invloed
De opbrengsten worden meegenomen naar het kernteam en de Bestuurlijke Tafel Mentaal Gezond Zuid-Limburg. De boodschap van de Meewerkgroep is helder: laat zien wat er met de inbreng van inwoners gebeurt. Niet alleen ophalen, maar terugkoppelen. Zichtbaar maken welke keuzes worden gemaakt en waarom. En vooral: gesprekken blijven voeren. Want inwonersparticipatie krijgt pas echt betekenis als inwoners niet één keer mogen meepraten, maar blijvend onderdeel zijn van de verandering die we samen willen waarmaken.
