Praat erover. Dat helpt.

Arthur Sluijsmans weet hoe groot de impact kan zijn wanneer iemand in je familie psychische problemen krijgt. Toen zijn zoon een psychose kreeg, veranderde er veel in het leven van het gezin. Die ervaring motiveert hem nu om andere naasten te ondersteunen en mee te denken over betere samenwerking in de zorg.

Opeens in een nieuwe wereld

De eerste psychose van zijn zoon kwam onverwacht.

“Het voelt alsof je hoort dat je kind een ernstig ongeluk heeft gehad. Er is iets gebeurd, maar je weet niet hoe het verder gaat.”

Wat begon met vreemd gedrag en vragen, leidde uiteindelijk tot een crisis en een gedwongen opname. Voor Arthur en zijn vrouw was dat een heftige periode.

“Je zit ineens met heel veel vragen. Hoe moeten we hiermee omgaan? Hoe kunnen we hem helpen? Wat moeten wij als ouders doen?”

Via familievereniging Ypsilon kwam Arthur in contact met andere ouders die iets soortgelijks hadden meegemaakt. Dat bleek heel waardevol.

“Het hielp enorm om met mensen te praten die hetzelfde hadden meegemaakt. Zij begrepen wat we doormaakten.”

Volgens Arthur maakte dat de situatie draaglijker.

Een lange weg

De psychische kwetsbaarheid van zijn zoon bleek geen eenmalige gebeurtenis.

“Hij heeft drie psychoses gehad. Elke keer voelt het weer als een nieuwe schok.”

Voor ouders betekent dat steeds opnieuw zoeken naar hoe je hiermee omgaat. Tegelijkertijd ziet Arthur hoe ingrijpend het voor zijn zoon zelf is.

“Een jongere kan veel verliezen: werk, vrienden en sociale contacten. Dat gun je niemand, en al helemaal je eigen kind niet.”

Als ouder wil je het liefst dat alles weer snel goed komt. Maar in de praktijk is het vaak een lang proces.

“Je denkt: er is een diagnose, er zijn medicijnen, dus straks gaat het beter. Maar zo simpel is het niet. Soms gaat het goed en soms weer minder. Daar moet je mee leren omgaan.”

Het belang van praten

Voor Arthur is één ding heel duidelijk geworden: praten helpt.

“Als je zoiets meemaakt, is het belangrijk dat je ergens je verhaal kwijt kunt.”

Contact met andere naasten kan daarbij veel betekenen. Zij begrijpen vaak beter wat er speelt en kunnen meedenken vanuit hun eigen ervaring.

“Je merkt dat je niet de enige bent. Dat geeft steun.”

Daarom bleef Arthur betrokken bij Ypsilon en besloot hij zich na zijn pensioen actiever in te zetten.

“Ik heb zelf ervaren hoe belangrijk het is dat iemand naar je luistert. Daarom wil ik dat ook voor anderen mogelijk maken.”

De rol van naasten in de zorg

Arthur ziet dat naasten een belangrijke rol kunnen spelen in herstel. Tegelijk merkt hij dat familie in de praktijk nog niet altijd goed wordt betrokken.

“Op papier staat overal dat familieparticipatie belangrijk is. Maar in de praktijk gebeurt dat nog niet altijd.”

Hij hoort regelmatig verhalen van ouders die weinig contact hebben met hulpverleners.

“Terwijl familie vaak veel weet over wat er speelt en wat iemand nodig heeft.”

Daarnaast is de impact op naasten zelf vaak groot.

“Je ziet ouders die heel moe zijn, die zich zorgen maken en soms zelf hulp nodig hebben. Ook dat verdient aandacht.”

Samen kijken naar wat werkt

Volgens Arthur ligt de sleutel in samenwerking. Hij noemt dat de driehoek tussen cliënt, hulpverlening en naasten.

“Als je samen praat en naar elkaar luistert, heb je veel meer kans dat dingen beter gaan.”

Dat vraagt inzet van iedereen. Soms zijn er spanningen of moeilijke gesprekken nodig. Maar juist dan is het belangrijk om met elkaar in gesprek te blijven.

“Je hebt uiteindelijk met elkaar te maken. Als je samen zoekt naar wat werkt, kun je verder komen.”

Een boodschap aan andere naasten

Aan andere familieleden die met psychische kwetsbaarheid te maken krijgen, wil Arthur vooral dit meegeven:

“Praat erover. Zoek mensen die willen luisteren.”

Volgens hem hoef je het niet alleen te doen.

“Je moet uiteindelijk zelf je weg vinden, maar dat gaat makkelijker als je steun krijgt van anderen.”

En ook richting hulpverlening mogen naasten hun stem laten horen.

“Je mag best aangeven dat je betrokken wilt worden. Het gaat tenslotte om jouw familielid.”

Voor Arthur blijft één woord centraal staan: samen.

“Als we samen kijken naar wat nodig is, kunnen we veel bereiken.”